Parafialny Klub Honorowych Krwiodawców


20 grudnia 1993 roku został założony w Skarszewach pierwszy w Polsce klub krwiodawców, działający przy parafii. To szczególne wydarzenie miało miejsce podczas spotkania opłatkowego. Inicjatorem przedsięwzięcia był śp. ks. Prałat Roman Wesołowski, który wcześniej już włączał się przy innych okazjach w akcje krwiodawstwa. Z zaproszenia ks. Proboszcza skorzystało wiele osób i tak idea krwiodawstwa, ratująca życie chorym ludziom, bardzo się w naszym środowisku rozszerza.

Obecnie funkcję prezesa pełni ks. Prałat Ryszard Konefał, a do klubu należy ponad 200 osób. Do honorowych dawców należy znaczna grupa młodzieży, a także osób starszych, reprezentują oni wszystkie zawody. Co dwa miesiące przyjeżdża do domu parafialnego specjalna ekipa medyczna i za każdym razem pobiera krew od około 40 – 60 osób.

Członkowie klubu chętnie włączają się w życie religijne parafii. W maju uczestniczą w Ogólnopolskiej Pielgrzymce Krwiodawców na Jasną Górę, a w październiku w spotkaniu w Niepokalanowie. Każdego roku, w rocznicę powstania klubu, uroczystą Mszę Świętą odprawia ks. biskup diecezjalny Jan Bernard Szlaga. Po niej odbywa się spotkanie opłatkowe i wręczenie honorowych odznak najbardziej zasłużonym dawcom.

Z pewnością ten klub stanowi piękną wizytówkę Skarszew i warto, aby wielu ludzi zdrowych i pełnoletnich zasiliło szeregi tych, którzy własną krwią – tym szczególnym „darem życia” – niosą ratunek.

PATRONEM KRWIODAWCÓW JEST

Św. Maksymilian Maria Kolbe

(1894 - 1941)

Rajmund Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli, należącego wówczas do zaboru rosyjskiego, jako drugi syn Juliusza i Marianny z domu Dąbrowskiej. Ojciec Rajmunda był z pochodzenia Niemcem a matka Polką. Z powodu trudnej sytuacji finansowej, rodzina Kolbe przeniosła się do Łodzi.

W 1906 roku w kościele św. Mateusza w Pabianicach, według jego relacji, Rajmundowi ukazała się Najświętsza Maryja Panna, trzymająca w ręce białą i czerwoną koronę. Zapytała go, którą wybiera, dając do zrozumienia, że czerwona oznacza męczeństwo, a biała czystość, po czym wziął obydwie.

W 1907 roku, Rajmund Kolbe rozpoczął naukę w małym seminarium franciszkanów we Lwowie, w 1910 rozpoczął nowicjat w zakonie franciszkanów, przyjmując imię Maksymilian. W 1912 roku rozpoczął studia w Krakowie, kilka miesięcy później został wysłany do Międzynarodowego Kolegium Serafickiego w Rzymie. Śluby wieczyste złożył 1 grudnia 1914 roku przyjmując imię Maria. Uzyskał doktorat z filozofii na uniwersytecie Gregorianum w 1915 roku, a z teologii w 1919 na wydziale ojców franciszkanów, jednak interesował się także matematyką i fizyką - w 1915 roku w urzędzie patentowym złożył szkic "ETEROPLANU", aparatu umożliwiającego podróż w kosmos - był to projekt pojazdu międzyplanetarnego, opartego na zasadzie trójczłonowej rakiety nośnej.

28 kwietnia 1918 przyjął święcenia kapłańskie. Mszę świętą prymicyjną odprawił w kościele św. Mateusza w Pabianicach. W 1919 roku powrócił do Polski i podjął wykłady.

W 1927 roku założył pod Warszawą klasztor Niepokalanów. Wybudował go na gruncie podarowanym przez księcia Jana Druckiego-Lubeckiego, syna Władysława. Wydawał tam m.in. pismo Rycerz Niepokalanej, a w 1935 roku, popularny Mały Dziennik.

W latach 1931-1935 prowadził działalność misyjną w Japonii, gdzie rozpoczął wydawanie japońskiego odpowiednika Rycerza Niepokalanej i założył Niepokalanów Japoński. Podobne ośrodki założył w Chinach i w Indiach. W 1936 roku powrócił do Polski, aby kierować Niepokalanowem, który stał się największym klasztorem katolickim na świecie - we wrześniu 1939 roku było tak ok. 700 zakonników i kandydatów.

W czasie okupacji niemieckiej działalność klasztoru została zawieszona, pozostałych ok. 40 zakonników, Niemcy aresztowali 19 września 1939 r. Po wyjściu na wolność zorganizował w klasztorze ośrodek usług dla okolicznej ludności i oddał sie pogłębianiu formacji pozostałych przy nim współbraci. Powtórnie aresztowany 17 lutego 1941 roku, przesłuchiwany i więziony na Pawiaku.

28 maja 1941 roku trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie otrzymał numer 16670. W obozie dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Ojciec Maksymilian Maria Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941, dobity zastrzykiem trucizny - fenolu. Jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium.

22 maja 1999 Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ustanowiła św. Maksymiliana Marię Kolbego patronem Honorowych Dawców Krwi w Polsce.

Dekret podpisał Prefekt Kongregacji kardynał Georgius A. Medina Estevez.